Οι φωτιές είναι πόλεμος

ΣΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Οι φωτιές είναι πόλεμος

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ


Η νεωτερική έννοια της λέξης «έθνος» έχει περίεργες ερμηνείες. Οσο πιο ασαφές και μυθικό είναι ένα έθνος, τόσο περισσότερο πείθει για την παρουσία του. Και έχει πάντα το ίδιο περιεχόμενο. Τα όμορα κράτη είναι βάρβαρα και μας απειλούν, κάποια γεωγραφική περιοχή που από τα παιχνίδια της Ιστορίας βρέθηκε στη λάθος μεριά και, έτσι, έχουμε «τις αλύτρωτες πατρίδες». Η θρησκεία γίνεται ιδεολογία πολέμου και οι μιλιταριστές οι ιερείς της. Σε αντίθεση με το λατινικό «ΝΑΤΙΟ», που σήμαινε αρχικά «γέννηση» ή «φυλή» και πέρασε σε πολλές γλώσσες του κόσμου, εμείς, για να αποδώσουμε αυτή την έννοια, επιλέξαμε τη λέξη «κοπάδι». Εθνος σημαίνει αυτό ετυμολογικά. Παλιότερα λέγαμε «έθνος μελισσών». Το «έθνος-κράτος» είναι δημιούργημα του 18ου αιώνα. Και έκτοτε είναι μια πραγματικότητα, όχι πάντα τόσο σταθερή (π.χ. πρώην Γιουγκοσλαβία).

Οταν η έννοια του έθνους είναι συγκεκριμένη και προσδιορίζει μια χώρα και την εσωτερική λειτουργία της (οικονομία, δημόσια διοίκηση, παιδεία, υγεία, σχέσεις εργασίας κ.λπ. ή προβλήματα περιβάλλοντος), δεν τα αναγνωρίζουμε ως εθνικά θέματα και δεν κατεβαίνουμε κατά μάζες στους δρόμους, όπως το αλήστου μνήμης «Μακεδονικό». Και, όπως παρατηρεί ο καθηγητής Γιάννης Γιαννουλόπουλος στο θαυμάσιο βιβλίο του «Η εθνική μας τύφλωση», αυτά που σε μια άλλη χώρα λέγονται «ζητήματα εξωτερικής πολιτικής» στην καθ’ ημάς Ανατολή γίνονται εθνικά θέματα. Και η φωτιά που καίει όλη την Ελλάδα δεν είναι εθνικό θέμα, αλλά θέαμα στην τηλεόραση και κάποια επιφωνήματα αγανάκτησης.

Με μια παρέα Ελλήνων στη Στοκχόλμη καθόμαστε στο πάντα φιλόξενο εστιατόριο «ORION», που από χρόνια τώρα διευθύνει με μαεστρία ο Κώστας Συνοδικός και είναι ένα είδος «μικρής πατρίδας» για τους εδώ ξενιτεμένους Ελληνες. Η ατμόσφαιρα είχε κάτι από τα παλιά. Οπως την εποχή της χούντας, που οι Ελληνες του εξωτερικού είχαν ανάγκη ο ένας τον άλλον για να αντιμετωπίσουν την τότε συμφορά, έτσι και τώρα αντιμετώπισαν τη φωτιά. Μια νέα εθνική συμφορά και ένα ανύπαρκτο κράτος, που οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. φρόντισαν να το κάνουν ορατό μόνο στην αστυνομική βία και στο ξεπούλημα της δημόσιας κοινής περιουσίας. Αν κάποια ελληνική κυβέρνηση έδινε κάποιο ελληνικό νησί στην Τουρκία για λόγους διπλωματικής αβροφροσύνης, θα μιλάγαμε, και δικαίως, για εθνική περιουσία. Οταν η συλλογική ιδιοκτησία ενός λαού ξεπουλιέται με το έτσι θέλω από το κράτος, τότε έχουμε εκσυγχρονισμό και ανάπτυξη και ποτέ εθνική προδοσία. Τέτοια λόγια δεν πρέπει να λέγονται. Πρέπει να έχουμε καλούς τρόπους και να βρίσκουμε δικαιολογίες για τα πάντα, με συναίνεση, φυσικά, των δύο κομμάτων εξουσίας.

Είναι νωρίς ακόμα να εκτιμήσουμε με ακρίβεια τις συνέπειες που θα έχει για το περιβάλλον και την αγροτική παραγωγή αυτή η οικολογική καταστροφή. Και αν υποθέσουμε πως ό,τι κάηκε θα αναδασωθεί, θα χρειαστούν δεκαετίες για να γίνουν όπως πριν. Προς το παρόν και το άμεσο μέλλον θα ζούμε στο περιβάλλον της καταστροφής. Και οι ανθρώπινες και πολιτικές ευθύνες των αρμοδίων θα χρεωθούν στα «ακραία καιρικά φαινόμενα», λες και η φύση δεν είναι προβλέψιμη και ότι ανήκει και αυτή στα ακραία στοιχεία της κοινωνίας και τους «τρομοκράτες».

Από τους ανθρώπους που συναντώ ή από αυτούς που μου τηλεφωνούν αυτό τον καιρό όλοι τους έχουν την ίδια ανησυχία για το μέχρι πού θα πάει αυτή η κατάσταση και μπαίνουν μια σειρά από «γιατί», τα οποία μου ζητούν να μεταφέρω δημόσια. Ολοι μας γνωρίζουμε πως κάθε χρόνο καίγεται ό,τι δεν κάηκε τις προηγούμενες χρονιές. Γιατί το κράτος δεν εξοπλίζεται για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση με την ίδια σοβαρότητα, σαν να είχαμε πόλεμο. Γιατί στην ουσία ένας πόλεμος είναι, άσχετα αν καταστροφέας δεν είναι μια άλλη χώρα αλλά εμείς οι ίδιοι. Και γιατί όχι τα έξοδα μιας αποτελεσματικής πυροπροστασίας να μην ενταχθούν στις πολεμικές δαπάνες και το αντίστοιχο κονδύλι να περικοπεί από τους εξοπλισμούς.

Σπαταλούμε τεράστια ποσά για να αγοράσουμε παλιοσίδερα. Με τη σύγχρονη τεχνολογία, τα όπλα παλιώνουν γρήγορα. Και οι πόλεμοι σήμερα δεν απαιτούν κανένα θάρρος. Ο ισχυρός πολεμάει κατά κανόνα εκ του ασφαλούς και από τον αέρα, τα όπλα που έχει ο αδύνατος είναι μόνο για το έδαφος και όταν πια η χώρα του βρίσκεται υπό κατοχή. Γιατί να μην αγοράσουμε, αύριο κιόλας, χίλια ρωσικά πυροσβεστικά αεροπλάνα, πολύ πιο αποτελεσματικά από αυτά που έχουμε. Το έθνος βρίσκεται σε κατάσταση πύρινης πολιορκίας.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 23/07/2007


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: