Στον Αγιο Παντελεήμονα 5-6-2009

Την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα έχω έναν προσωπικό λόγο να την υποστηρίζω. Εκεί είναι πολλές μνήμες από τους μακαρίτες γονείς μου, όταν μετά από τον θερινό κινηματογράφο, πηγαίναμε και τρώγαμε οικογενειακώς. Ηταν ακόμη μια εποχή που ο νεωτερισμός των διακοπών δεν είχε κάνει την έλευσή του. Και τα καλοκαίρια τη βγάζαμε στην Αθήνα, που τότε είχε δροσιά. Μένω πάντα στην ίδια γειτονιά και έχω δει τον μετασχηματισμό της από μια αστική γειτονιά της Αθηνάς να μετατρέπεται σε γκέτο. Από αυτή εδώ τη στήλη θα έκανα μια έκκληση στο δήμαρχο Αθηναίων να έρθει να περπατήσει μαζί μου, πάνω στα βουνά των σκουπιδιών που μας πνίγουν ή στα στρώματα και στα παραθυρόφυλλα που κοσμούν τα πεζοδρόμιά μας.

Λογικό ήταν μια τέτοια ξεπεσμένη γειτονιά να γίνει πόλος έλξης για τους μετανάστες. Οποιος Ελληνας έχει την εμπειρία του μετανάστη, ξέρει πως πάντα πηγαίναμε σ’ εκείνες τις γειτονιές που ήταν φτηνές. Και οι κάτοικοι της περιοχής βρέθηκαν ξαφνικά να ζουν σ’ ένα αντίστοιχο Παρίσι, Λονδίνο ή Νέα Υόρκη, όπου πολλοί λαοί, πολλές κουλτούρες και θρησκείες συνυπάρχουν και συμβιώνουν αρμονικά, αν δεν βρεθούν ακραία στοιχεία που να πείσουν μια μερίδα καλοκάγαθων ανθρώπων πως ο άλλος, ο διαφορετικός, είναι εχθρός μας. Και αυτό έγινε στον Αγιο Παντελεήμονα. Οι κάτοικοι διεκδικούν την παλιά αίγλη της γειτονιάς τους. Κατ’ αρχήν σωστό. Και από εκεί διαμορφώνονται δύο τάσεις. Η μία ακροδεξιά με φασίζουσες αποχρώσεις που λέει πως για όλα φταίνε οι μετανάστες. Η δεύτερη, που είναι δύσκολο να τη χαρακτηρίσεις πολιτικά, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ανήκουν σε όλα τα κόμματα, που λέει πως το πρόβλημα δεν είναι οι μετανάστες, αλλά η πολιτεία.

Και σ’ αυτή την κατάσταση εμφανίζεται ο πατέρας Προκόπιος. Η πολιτική τού είναι αδιάφορη, ενδιαφέρεται μόνο για το χριστιανικό του έργο. Οποιος έρχεται να ζητήσει προστασία και άσυλο από την Εκκλησία, τα δίνει στο μέτρο των δυνατοτήτων του. Εκατόν πενήντα άτομα έχουν κάτι να φάνε σε καθημερινή βάση. Από αυτούς οι 110 είναι Ελληνες και οι 40 είναι ξένοι. Υπάρχει τίποτα πιο ανθρώπινο και χριστιανικό; Και όμως ο παπάς έχει γίνει στόχος. Τον απειλούν, τον χλευάζουν και τον εκβιάζουν. Και εδώ, αν προχωρήσουμε το πρόβλημα στο βάθος του, θα πρέπει να πούμε χωρίς περιφράσεις: ποιοι είναι αυτοί που παρεμποδίζουν την ίδια την Ορθόδοξη Εκκλησία να επιτελέσει το έργο της; Και εδώ δεν είδαμε τη θέση της Αρχιεπισκοπής των Αθηνών. Η στήλη αυτή έχει παλέψει για την ανεξιθρησκία. Η επιλογή θρησκευτικού δόγματος είναι αναπόσπαστο μέρος της προσωπικής ελευθερίας του καθενός. Είναι ποτέ δυνατόν Ελληνες ορθόδοξοι το θρήσκευμα, να τα βάζουν με τη θρησκεία τους; Κάτι τέτοιο δεν θα έκαναν ποτέ οι μουσουλμάνοι, γιατί έχουν τον ίδιο σεβασμό στα χριστιανικά σύμβολα όπως και στα δικά τους. Και όμως είναι δυνατόν. Και όποιος δεν σέβεται τη δικιά του θρησκεία, δεν σέβεται και τις άλλες.

Κάποιους από τους ανθρώπους που «περιφρουρούν» την πλατεία, τους ξέρω. Μπορώ να βεβαιώσω πως δεν είναι κακοί άνθρωποι. Αυτό που αμφισβητώ είναι την κρίση τους και την πολιτική τους σκέψη. Αλλά πολύ φοβάμαι πως αυτή η νοοτροπία δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κάποιων κατοίκων στη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα. Είναι η πλειοψηφία της τηλεθέασης και του καταναλωτισμού. Και αυτό που είναι σίγουρο, και το λέω αυτό με βεβαιότητα, είναι πως τέτοιες ενέργειες υποβαθμίζουν ακόμα πιο πολύ αυτή τη γειτονιά της Αθήνας που της χρειάζεται καλύτερη τύχη.

Advertisements

~ από perikliskorovesis στο Ιουνίου 19, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: