Η βία είναι εξουσία 11-1-09


Οι ριπές από το καλάσνικοφ που γάζωσαν ένα παιδί 21 χρονών, μόνο και μόνο επειδή φορούσε στολή αστυνομικού δείχνει, εκτός των άλλων, και ένα βαθύτατο ρατσισμό. Το χρώμα του μαύρου ήταν αρκετή απόδειξη εγκλήματος και γι’ αυτό έπρεπε να λυντσαριστεί ή να κρεμαστεί από κάποιο δέντρο. Το να είναι εβραίος το θρήσκευμα, για τους ναζί, ήταν η εκ γενετής καταδίκη σου σε θάνατο. Υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα από την ιστορία που κάποιος λαός ή φυλή ή κοινωνική κατηγορία δαιμονοποιείται στο σύνολο τους και αυτό αρκείς για τη σφαγή τους. Τι συγκεκριμένα βάραινε το νεαρό αστυνομικό για να καταδικαστεί σε θάνατο, χωρίς καν να έχει το δικαίωμα απολογίας, όπως ορίζει ακόμα και αυτή η αστική δικαιοσύνη; Ακόμα δεν ξέρουμε ποια ομάδα υπογράφει αυτήν την πράξη. Αυτό που ξέρουμε ποια ομάδα υπογράφει αυτήν την πράξη. Αυτό που ξέρουμε είναι πως αυτή η ριπή δολοφόνησε τη μνήμη του Αλέξη. Ήδη στο Διαδίκτυο χιλιάδες μηνύματα βάζουν τον Αλέξη και τον Διαμαντή μαζί.
Ο νεαρός αστυνομικός υπηρετούσε στα ΜΑΤ. Ένα σώμα ιδιαίτερα βίαιο και εχθρικό προς τους διαδηλωτές. Το κάνουν με δικιά τους πρωτοβουλία και χτυπούν για δικιά τους ευχαρίστηση: Ή απλά είναι ένας κατασταλτικός μηχανισμός που ακολουθεί τις εντολές της εκάστοτε κυβέρνησης; Και από ότι ξέρουμε δεν υπάρχουν «αντιρρησίες συνείδησης» στα ΜΑΤ. Αντίθετα το «πρεκαριάτο» προσέρχεται μαζικά στις αστυνομικές και στρατιωτικές σχολές, για μια σίγουρη και εξασφαλισμένη δουλειά, που πια κανένας άλλος εργοδότης δεν μπορεί να τους δώσει. Επιπλέον, αν μπει στη λογική της ανυπακοής μπορεί να τιμωρηθεί ή ακόμα να αποταχθεί. Και η αστυνομία είναι όπως ο στρατός. Πας εκεί που σε στέλνουν. Η αστυνομία είναι όπως οι ρόδες του αυτοκινήτου. Η πολιτική εξουσία κινεί τις ρόδες όπως θέλει. Και όταν το αυτοκίνητο πέφτει απάνω σου δεν τα βάζεις με τις ρόδες, αλλά με τον οδηγό.
Και αν οι δυνάμεις καταστολής είναι τόσο μισητές και αν το σύνθημα «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» είναι τόσο διαδεδομένο, είναι, γιατί η αστυνομία κάνει τη βρώμικη δουλειά της πολιτείας που αντί να προτείνει πολιτικές λύσεις επιβάλει αστυνομικές βίαιες πρακτικές. Άρα ο στόχος δεν είναι τα εκτελεστικά όργανα αλλά αυτός που τα διευθύνει. Και όταν η σύγκρουση είναι μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομία, τότε, χάνεται η πολιτική διάσταση και ο κυρίως ένοχος μένει στο απυρόβλητο, πράγμα που συμφέρει και το σύστημα. Και μπαίνει ένα άλλο υπαρκτό πρόβλημα για το τι κάνουμε με τη βία της αστυνομίας που δεν προφταίνουμε να αποδελτιώνουμε περιστατικά.
Σίγουρα δεν γινόμαστε η «ιταλική αυτονομία» που μετά το ’77 επέλεξε να συγκρουστεί ένοπλα με τους αστυνομικούς με αποτέλεσμα την οριστική συντριβή της. Και αυτό που με ανησυχεί εμένα προσωπικά, είναι πως όλη αυτή η φιλοσοφία. «Βία στη βία της εξουσίας» γιατί να μην γίνει από κάποιες ομάδες και ένοπλα; Και αν πάρουμε κάποιες ομάδες που θέλουν σύγκρουση με την αστυνομία γιατί να μην πάρουν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά εργαλεία; Και εδώ μπαίνουμε σε επικίνδυνα μονοπάτια. Η βία ωφελεί μόνο το κράτος και τους κατασταλτικούς της μηχανισμούς. Και όποιοι είδαν στα «Δεκεμβριανά» μαζικές συγκρούσεις με την Αστυνομία, μάλλον τις είδαν στο όνειρό τους. Βίαιες ομάδες υπήρξαν και όντως συγκρούστηκαν, έσπασαν και έκαψαν. Αλλά δεν ήταν το ίδιο το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα που συγκρούστηκε. Εκτός αν το αλεύρι, τα νεράντζια ή κάποια πέτρα βαφτιστούν ως όπλα μαζικής σύγκρουσης.
Ζούμε σε μια εποχή γενικευμένης αδιαφορίας. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτού του λαού είναι συσπειρωμένη γύρω από τα κόμματα εξουσίας, όσο και αν αυτά έχουν κάμψη. Το ΚΚΕ δείχνει να σταθεροποιεί τα ποσοστά του και εμείς πάμε, ως ΣΥΡΙΖΑ, από το φούρνο στην κατάψυξη που λέει και ο Σαββόπουλος. Χρειαζόμαστε μια ξεκάθαρη και σαφή πολιτική που να δείχνει την απέχθειά μας στη βία προτείνοντας μια εναλλακτική πολιτική που ταυτίζεται με μας. Και από τα «Δεκεμβριανά» σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της GPO, δεν βγήκαμε εμείς κερδισμένοι, αλλά το ΚΚΕ, που ήταν εχθρικό προς τις μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις, και θεωρήθηκε η στάση του η πιο σωστή από όλα τα κόμματα και πήρε ένα ποσοστό 23,4% και ο ΣΥΡΙΖΑ 5,6%. Δηλαδή εμείς κερδίσαμε κάτι παραπάνω από τους ψηφοφόρους μας. Αυτή είναι η πραγματικότητα ας την καταλάβουμε, αν θέλουμε να την αλλάξουμε.

Advertisements

~ από perikliskorovesis στο Ιουνίου 24, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: