Η βία εναντίον των δικών μας είναι εξέγερση; 18-1-09

Αρχές Γλάδστωνος προς Πατησίων μεριά, υπάρχει ένα μνημείο. Αποτελείται από δυο στήλες. Η πρώτη έχει στην κορυφή της το μπούστο ενός αξιωματικού. Η δεύτερη έχει ένα τετραπλό ανάγλυφο τεσσάρων μορφών. Και οι πέντε τους εκτελεσμένοι από τους ναζί κατακτητές. Όταν βρεθώ στον «Κρητικό» στην Κάνιγγος, για ένα ρακί και μια κουβέντα με φίλους, φεύγοντας πηγαίνω στον υπαίθριο ανθοπώλη της γωνιάς, δικός μας άνθρωπος, και μου δίνει πάντα ένα ματσάκι λουλούδια τσάμπα. Ξέρει γιατί τα θέλω. Θα τα καταθέσω στο μνημείο. Ένα από τα τέσσερα πρόσωπα της δεύτερης στήλης που εκτελέστηκαν ήταν θείος μου, από τη μεριά της μάνας μου. Ήταν ο πρώτος εκτελεσμένος της οικογένειάς μας. Ακολούθησε ο αδελφός του στον εμφύλιο που ήταν στην ΟΠΛΑ (Ομάδα Περιφρούρησης Λαϊκών Αγωνιστών). Πήρε παραπάνω φόνους στην πλάτη του από αυτούς που είχε κάνει, για να την γλιτώσουν άλλοι. Ο τρίτος αδελφός ο μικρότερος, επέζησε και για πολλά χρόνια μη κομματικός κουκουές.
Για τους νεότερους να θυμίσουμε κάποια ιστορικά στοιχεία. Η ΕΣΠΟ ήταν μια ελληνική ναζιστική οργάνωση που στράτευε εργάτες για την Γερμανία. Χαφιέδωνε όπου μπορούσε και εκτελούσε πατριώτες ακόμα πιο εύκολα. Μια αντιστασιακή ομάδα, η ΠΕΑΝ που είχε μέσα και αξιωματικούς του στρατού, αποφασίζει να την ανατινάξει. Η καθαρίστρια, η Ιουλία Μπίμπα, έβαζε σιγά σιγά μασούρια δυναμίτη. Και την κατάλληλη στιγμή αποφασίστηκε η δράση. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942. Έλληνες ναζί μαζί με γκεσταμπίτες και Ες Ες είχαν σύσκεψη. Κτίριο και συσκεπτόμενοι τινάχτηκαν όλοι στον αέρα. Από τον συγγραφέα Αλεξ. Ασωνίτη (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 11.1.09) έμαθα και τα νούμερα: 39 Έλληνες ναζί και 43 Γερμανοί νεκροί. Οι τραυματίες ήταν συνολικά 82, οι περισσότεροι Γερμανοί. Ο Ασωνίτης υποστηρίζει πως ίσως είναι το μεγαλύτερο σαμποτάζ της ναζιστικής κατοχής.
Η ΠΕΑΝ, που δεν ήταν οργάνωση του ΕΑΜ πέρασε στη λήθη, όπως το κατόρθωμά της. Εννιά της μέλη εκτελέστηκαν για το σαμποτάζ και  την Μπίμπα την αποκεφάλισαν με τσεκούρι σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της Γερμανίας. Δεν ξέρω με ποιανού πρωτοβουλία χτίστηκε αυτό το μνημείο αλλά είναι το μόνο που μας θυμίζει την ύπαρξή τους.
Αλλά κάποιοι «εξεγερμένοι» δεν είχαν καιρό να διαβάσουν ιστορία ούτε καν τι έγραφε η στήλη. Και το κατέστρεψαν. Ακόμα δεν ήξεραν ποιος ήταν ο Ρήγας Φεραίος. Ούτε ήξεραν πως στραγγαλίστηκε μέσα στο κελί του από τους Οθωμανούς μαζί με οκτώ συντρόφους του. Και αυτό ήταν έργο των Αυστριακών που συνέλαβαν τον Ρήγα στη Βιέννη και τον παρέδωσαν στις Οθωμανικές αρχές για σίγουρο θάνατο. Ή μπορεί και να ξέραν τι συμβόλιζε ο Περοίκος στη Γλάδστωνος και ο Ρήγας στα Προπύλαια. Όπως και να έχει τι νόημα είχε μια εξέγερση που στρέφεται εναντίον των δικών της μνημείων; Μπορεί να το έκαναν μεμονωμένες ομάδες ή άσχετοι άνθρωποι με την εξέγερση ή απλώς γιατί έτσι γούσταραν. Ή τι να πει κανείς για το μολότοφ στο Αρχαιολογικό Μουσείο ή για την πυρπόληση της Βιβλιοθήκης της Νομικής Σχολής;
Σύμφωνοι, η εξέγερση δεν είναι μια χοροεσπερίδα, όπως έλεγε και ο Μάο. Ούτε βέβαια φημίζεται για τους καλούς της τρόπους και κατά κανόνα τρέφεται από τη βία και το πλιάτσικο. Δεν υπάρχει εξέγερση που να μην έχει ακραία φαινόμενα. Αλλά το πολιτικό μέρος της, Αριστεροί κάθε είδους, Αναρχικοί κάθε τάσης, μπορεί να τα ανεχτεί και να τα δεχτεί όλα; Και όλα αυτά τα φαινόμενα δεν γίνονται μπούμεραγκ εναντίον μας, όταν όλα τα ΜΜΕ θα δείξουν αυτά τα πράγματα και κανένα από τα αιτήματα των χιλιάδων νέων αυτής της γενιάς χωρίς μέλλον και προοπτική, δεν θα προβληθεί ποτέ;
Το πολιτικό μέρος της εξέγερσης, όπου και να ανήκει, ό,τι και να πρεσβεύει πρέπει να πάρει τις ευθύνες του και να μην φυτρώνει εκεί που δεν το σπέρνουν. Η βία είναι η οκνηρία του επαναστάτη. Αν πετάξουμε τρία μολότοφ στην πρεσβεία του Ισραήλ, ούτε η πρεσβεία θα πάθει τίποτα, ούτε η στρατιωτική μηχανή του. Αν όμως είχαμε κάνει μια «Διεθνή για την Παλαιστίνη» ήδη από τις αρχές του ’70, μπορεί να είχαν αλλάξει κάποια πράγματα. Γιατί από τότε ξέραμε το πρόβλημα. Για να μην πω από το 1948. Η σύγκρουση με την εκμετάλλευση και την καταπίεση δεν πρέπει να συγχέεται με το συμβολισμό της σύγκρουσης που είναι η βία. Είναι κάτι βαθύτερο, σημαίνει επίπονες διαδικασίες, να κερδίσουμε τις συνειδήσεις του κόσμου σε μια άλλη αλήθεια που θα είναι δικιά του. Και γι΄ αυτό θα παλέψει με τους δικούς της όρους η Αριστερά που πρεσβεύουμε.

Advertisements

~ από perikliskorovesis στο Ιουνίου 24, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: